Looking for Eric

Niet alleen de post maar ook zijn eigen leven valt de postbode Eric uit zijn vingers. Zijn tweede vrouw is weg en hij heeft geen controle over zijn stiefkinderen. En er was al toch genoeg rotzooi in huis voordat plotseling die cementmixer in de voortuin stond en dat pistool onder de vloerplanken van de slaapkamer lag? Dat en meer zou dragelijk zijn als Eric niet een vraag met zich meedroeg die hem op de rand van de afgrond doet belanden.

Rolf Deen

Hoe kan hij Lily, zijn eerste en grootste liefde die hij lang geleden met een baby liet zitten, ooit weer onder ogen komen? Zijn collega’s en vrienden doen met de beste bedoelingen verwoede pogingen om hem er bij te houden, maar toch drijft Eric steeds verder weg. Als de nood het hoogst is, is de redding nabij. Eric zoekt en vindt zijn heil bij zijn held: voetbalgenie en filosoof, Eric “Dieu” Cantona.

Bitterzoet

In deze bitterzoete komedie uit 2009 combineert de Britse cineast Ken Loach realisme en humor. Zijn gebruikelijk sociaal realistische films maakt Loach vaak met niet-professionele acteurs waardoor de karakters, de emoties en sociale landschappen heel authentiek overkomen. Hij deed dat in ‘Sweet Sixteen’, ‘The Wind That Shakes the Barley’ en ‘Cathy Come Home’. In deze film heeft Loach een aantal bekende humoristen uit Manchester gecast en kiest hij dus uitdrukkelijk voor het genre komedie.

Magisch realisme

Van sociaal realisme stapt Loach zelfs over naar magisch realisme. Eric Cantona verschijnt namelijk regelmatig als ‘geestesverschijning’ aan Eric de postbode met wie hij een soort mental coach gesprekken voert. Steeds als Eric ten einde raad is treedt Cantona op als zijn geestelijk raadsman die hem in staat stelt zelf te handelen en meer ondanks dan dankzij zichzelf uit de nesten te geraken. Het boeiende is dat de verschijningen van Cantona en de dialogen tussen de twee Ericcen voor de kijker volstrekt geloofwaardig zijn. Magisch realisme is namelijk behalve magisch ook realistisch.

Levensles

Maar behalve dat de film je laat lachen, ontroert en troost hij ook. In ‘Looking for Eric’ zit zelfs een pakkende levensles die weliswaar zo van een scheurkalender afkomt maar evenzogoed moeilijk in praktijk te brengen is. Die levenles, verpakt in een van de vele wijsheidsspreuken die Cantona uitspreekt in film, luidt: “De edelste wraak is om te vergeven.”

Bij deze bespreking is gebruik gemaakt van www.filmeducation.org