Joyeux Noël

Stel je voor: de modderige, met lijken bezaaide loopgraven in het door de Duitsers bezette Frankrijk van 1914. In plaats van mitrailleurgeratel hoor je operastemmen 'Stille nacht' zingen. Aan de rand van de loopgraven geen rollen prikkeldraad, maar opgetuigde kerstbomen. Doedelzakken voegen zich bij het duet. De soldaten, Duits, Schots en Frans, klimmen uit hun schuilplaats en klinken samen het champagneglas.

Kevin Toma

Ze zingen kerstliederen, bezoeken een geïmproviseerde nachtmis, laten elkaar foto's van hun vrouwen zien. Zo was kerstavond 1914 op veel plekken aan het front. De kerstbomen waarmee het allemaal begint, bijvoorbeeld: een idee van keizer Wilhelm om de Duitse traditie ook aan het front in leven te houden. Maar goed, historisch feit of niet, dergelijke taferelen van verzoening en vrede worden op film toch al snel te mooi om waar te zijn. Dat Joyeux Noël (in Nederland draaiend onder de blijkbaar commerciëler geachte titel Merry Christmas) overtuigt, komt doordat regisseur Christian Carion (Une hirondelle a fait le printemps) veel tijd uittrekt voor de overgang van oorlogswaanzin naar verbroedering. Bovendien laat hij heel goed zien hoezeer elk kamp walgt van de situatie.

Soepel van het ene loopgraaf naar het andere duikend blijft de film, een samenwerking tussen Groot Britannië, België, Duitsland, Frankrijk en Roemenië, neutraal en zonder eigen nationaliteit. We ontmoeten een Franse officier die door de oorlog niet bij de bevalling van zijn vrouw aanwezig kan zijn, zijn Duitse collega die het Parijs eigenlijk toch het liefst als toerist bezoekt, een Schotse soldaat die lieve brieven aan zijn moeder schrijft en verzwijgt dat zijn broer al lang gesneuveld is, en zoveel andere gewone, aardige mensen die niet gemaakt zijn om te doden of gedood te worden. Kunnen ze toch beter met elkaar een potje voetballen. Tenminste, zolang kerst duurt en zolang de veilig buiten schot blijvende veldheren geen weet hebben van de situatie. Waar gepast behandelt Carion de absurde situatie lichtvoetig; waar de kerstliederen, doedelzakken en wapenstilte alle ruimte moeten krijgen houdt de score zijn mond. En zolang ze geen opera-aria's hoeven te playbacken, overtuigen ook de acteurs in deze ongemakkelijk ontroerende kerstfilm.

Levensbeschouwelijke sleutelwoorden:

Kerstmis, vrede, verzoening, vergeving, naastenliefde, patriottisme, oorlog

Voor meer informatie: zie IMDB.com.