Films over de relatie tussen eten en erotiek. Intussen een aan- zienlijk sub-genre in de filmhistorie. Voorbeelden te over, maar twee films zijn zeker memorabel: Como agua para chocolate (1991) van de Mexicaan Alfonso Rau, en Chocolat (2000) van de Zweed Lasse Hallström. Met Eden draagt de Duitse regisseur Michael Hoffman zijn char- mante, zij het bescheiden, steentje bij aan 'hoe liefde in films door de maag kan gaan".

Jos Boesten

Gregor Barbier is een corpulente, eenzame meesterkok, die met zijn stomme kompaan een gerenommeerd restaurant-van-drie-tafeltjes runt. Hij schept er plezier in om serveersters te observeren, ook omdat zijn overleden moeder ooit serveerster was. Hij komt in contact met de serveerster Eden, moeder van dochtertje Leonie dat aan het syndroom van Down lijdt. Hij betovert Eden en Leonie met zijn paradijselijke eten.

Fenylethylamine

Het spreekwoord luidt: de liefde van een man gaat door de maag. In Eden gaat de liefde van een vrouw door de maag. De serveerster Eden vat genegenheid op voor Gregor, omdat hij eten kan bereiden, waardoor zij zich in de Hof van Eden waant. Een van Gregor's geheime wapens is zijn chocolade-cola saus. Zoals in Rau's Como agua para chocolate, en Lasströms Chocolat vervult ook in Hoffmans Eden chocolade een hoofdrol. Begrijpelijk, want in chocolade zit fenylethylamine, een stofje dat ook in onze hersenen wordt afgescheiden als we verliefd worden.

Met Eden heeft Hoffman een aardige, zij het wat langgerekte tragikomedie afgeleverd die tot verbazing van menigeen op het Internationale Filmfesival Rotterdam 2006 de Publieksprijs in de wacht sleepte.

Voor meer informatie: zie Cinema.nl.