Children of Nature

In de film Children of Nature laat de oude IJslandse schapenboer, Thorgeir Kristmundsson zijn boerderijtje voor wat het is, hij is niet meer in staat het te beheren, en trekt in bij zijn dochter in de grote stad. Die raadt hem dringend aan in een verzorgingstehuis te gaan wonen omdat hij volstrekt niet aangepast is aan een jong, modern, stedelijk gezin. Hij laat zich inschrijven in bet tehuis maar je merkt dat bij elke stap die hij zet, nadat hij zijn boerderijtje heeft verlaten, dat de verstikking meer en meer toeslaat. In het verzorgingstehuis ontmoet hij Stella, een oude jeugdvriendin, die al verschillende keren heeft willen vluchten. Waar naar toe? ‘Naar ginds, naar waar ik geboren ben, dáar wil ik sterven. Waar we geboren zijn, is alles vervallen tot ruïne, waar we nu leven, zitten we gevangen! We leven niet meer!’ Ze besluiten samen te vluchten, op zoek naar de vervallen oude boerderij, ver weg in het binnenland, in een desolate staat. De reis die dan samen aangevangen wordt, vormt de kern van de film.

Tjeu van den Berk

Heel snel maakt regisseur Frioriksson ons duidelijk, als ons dat al niet duidelijk was, dat hier een ‘reis’ aangevangen wordt naar de bronnen van ons leven, bronnen die zich soms in de onderwereld bevinden, bronnen die we letterlijk waarnemen in IJsland, bronnen van onze natuur. Verbluffend mooi en geheimzinnig is de IJslandse natuur, een werveling van natuurkrachten. De film laat overduidelijk zien dat de mens een kind is van die natuur, daar aan toe behoort, en als de cultuur zich dat niet realiseert, ze hervormd dient te worden. Juist de oude mens blijkt steeds maar weer te moeten inboeten op zijn of haar natuurlijk bestaan, door culturele insnoeringen.

De hoofdfiguren in de film maken de klassieke overtocht over de Styx, ons bekend uit de Griekse mythologie, de tocht over de rivier in de onderwereld, compleet met de veerman Charon erbij. Hun jeep hebben ze dan reeds ergens achtergelaten in het land der levenden. Ze maken de overtocht en komen aan in de oude leegstaande boerderij van Stella, waar zoveel jeugdherinneringen bij haar opkomen.

Thorgeir heeft zijn Stella, zijn ster gevolgd. Even later zal blijken dat de engelen gewaakt hebben over deze reis, deze weg ten dode, maar ten diepste een weg ten leven.

Levensbeschouwelijke sleutelwoorden

Ouderdom, herinneringen, reis, roadmovie, bestemming, natuur, dood

Voor meer informatie: zie Cinema.nl.